Polyurethaan wielenworden veel gebruikt in vele industrieën, waaronder industriële productie, logistiek en opslag, sportuitrusting en recreatieve producten. Hun populariteit is grotendeels te danken aan de veelzijdigheid van polyurethaanmaterialen, die kunnen worden ontworpen om verschillende niveaus van hardheid, elasticiteit, duurzaamheid en draagvermogen- te bieden. Afhankelijk van hun structurele ontwerp en functionele kenmerken kunnen polyurethaanwielen over het algemeen in verschillende categorieën worden ingedeeld. Deze classificaties zijn meestal gebaseerd op de velgstructuur, het bandontwerp en de hardheid van het polyurethaanmateriaal.
Een veelgebruikte classificatiemethode is gebaseerd op de velgstructuur van het wiel. In deze categorie kunnen polyurethaan wielen worden onderverdeeld in wielen met velgen en wielen zonder velgen. Wielen met velgen bestaan doorgaans uit een metalen of composietnaaf gecombineerd met een buitenlaag van polyurethaan. Bij dit ontwerp wordt de polyurethaanband rechtstreeks op de stijve velg geplakt of gegoten. De aanwezigheid van een metalen of versterkte naaf verhoogt de mechanische sterkte en het draagvermogen van het wiel aanzienlijk. Vanwege deze structurele stabiliteit worden polyurethaanwielen van het velg-type vaak gebruikt in industriële apparatuur zoals vorkheftrucks, pallettrucks, zware- karren en geautomatiseerde materiaaltransportsystemen. Deze toepassingen vereisen wielen die zware lasten kunnen dragen en tegelijkertijd de stabiliteit en duurzaamheid behouden tijdens continu gebruik.
Randloze polyurethaanwielen worden daarentegen vervaardigd als een enkele geïntegreerde eenheid. In dit ontwerp zijn het wiellichaam en de last-dragende structuur geheel van polyurethaan gemaakt, zonder aparte metalen naaf. Deze geïntegreerde structuur vereenvoudigt het productieproces en verlaagt de productiekosten. Randloze polyurethaanwielen zijn over het algemeen lichter en worden doorgaans gebruikt in lichte- toepassingen. Veel voorkomende toepassingen zijn onder meer kleine karren, rollenbanen, meubelwielen en diverse consumentenproducten waarbij de belastingseisen relatief gematigd zijn. Hoewel velgloze wielen een lager draagvermogen hebben vergeleken met metalen-velgontwerpen, bieden ze nog steeds uitstekende duurzaamheid en flexibiliteit voor lichtere uitrusting.
Een andere belangrijke classificatiemethode is gebaseerd op het type bandoppervlak. Polyurethaanwielen kunnen worden onderverdeeld in gladde banden en profielbanden. Gladde polyurethaanbanden hebben een vlak en uniform contactoppervlak zonder groeven of patronen. Dankzij dit ontwerp kan het wiel soepel en stil rollen op vlakke binnenoppervlakken zoals betonvloeren, epoxycoatings of tegelvloeren. Gladde wielen zorgen vaak voor een uitstekende wendbaarheid en een lage rolweerstand. Omdat het oppervlak echter vlak is, kan de tractie verminderd zijn bij het werken op oneffen of gladde oppervlakken.
Polyurethaanbanden met profiel zijn daarentegen ontworpen met patronen of groeven op het oppervlak van het wiel. De loopvlakpatronen kunnen qua vorm, diepte en opstelling variëren, afhankelijk van de beoogde toepassing. Deze groeven verbeteren de grip en stabiliteit door de wrijving tussen het wiel en de grond te vergroten. Polyurethaan wielen met profiel presteren beter op ruwe, oneffen of natte oppervlakken, omdat het loopvlakontwerp water en vuil helpt afvoeren terwijl de tractie behouden blijft. Als gevolg hiervan worden loopvlakwielen vaak gebruikt in buitenapparatuur, transportsystemen die op onregelmatige vloeren werken of toepassingen die verbeterde stabiliteit vereisen.